De Vissertjes in Zweden

vrijdag 18 februari 2011

Moeilijke beslissing...

Het heeft even geduurd maar hier eindelijk dan weer een berichtje van onze kant. We hebben de laatste tijd veel gepraat en nagedacht samen en we hebben besloten om terug te keren naar Nederland. Het zal niet op heel korte termijn zijn denken we want het huis moet eerst in de verkoop en we willen even aanzien hoe dat gaat.

Nu dan de reden waarom we terug gaan naar Nederland. Vanaf het begin dat we hier zijn komen wonen heeft Thom gezegt dat hij in Nederland wilde wonen. Niet elke dag maar af en toe. Daardoor werd het voor ons wel duidelijk dat hij veel moeite had met de emigratie. Ook Emma zei wel eens dat ze terug wilde naar Nederland maar ze past zich snel aan en ze vindt het nu net zo leuk op school hier als in Nederland destijds, ze heeft nu vriendjes en vriendinnetjes.

In het begin gingen Emma en Thom samen naar de kinderopvang en hadden het naar hun zin. Emma kreeg een plek op de andere kinderopvang en Thom zou samen met Rick naar zijn kinderopvang gaan. Vanaf dat moment begonnen er gedragsveranderingen bij Thom en wilde hij niet meer naar daggis. Terwijl als Thom op daggis was was er niets aan hem te merken lachen, springen en rennen was als normaal. Zogauw we weer thuis waren zei hij echter dat hij er niet meer heen wilde of samen met ons. We hebben veel gepraat met de juffen en meegeweest en uiteindelijk de felbegeerde plaatsen op Emma's daggis gekregen voor Thom en Rick. Ze beginnen in maart.
Ik heb eens even gelezen op internet en kwam teksten over heimwee tegen en dat deed wel erg denken aan Thom zijn gedragsveranderingen en is ook wel een aannemelijke reden.

Gerko en ik waren aan het praten over de verkoop van ons huis in Säffle toen Thom ineens zei dat we nu maar weer eens een huis moesten kopen in nederland. Heel duidelijk dus.
We hebben met Emma gepraat en zij wilde ook het liefst teruggaan naar Nederland.
We wonen nu anderhalf jaar hier en de kinderen hebben echt hun best gedaan om te integreren en we zijn ook erg trots op ze maar het belangrijkste voor ons is wel dat zij het naar hun zin hebben.

Nog een reden is het feit dat hier geen werk te krijgen is. We hebben veel gesolliciteerd maar je mag al blij zijn als je al een antwoord krijgt en zoja dan is dat vaak zo laat dat je de vacature alweer vergeten bent. Het antwoord is als volgt:"bedankt, we hebben al iemand, probeer het later nog eens"

Ik zou w.s. werk krijgen bij een gezin dat ik ken maar het geregel duurt al 2 mnd. wat hier normaal is het gaat eenmaal niet zo snel hier. Maar aangezien we hier weggaan zullen ze nu wel iemand anders vragen wat ik me voor kan stellen.

Al met al genoeg reden om hier dus niet te blijven. Eerst wilden we verhuizen richting Göteborg of Malmö maar de kinderen waren heel duidelijk en we vinden het allebelangrijkste dat zij het leuk hebben.